Μετανοείτε…

Κατηγορία: ΑλήθειαΣωτηρία Σχόλια: Δεν υπάρχουν σχόλια

Μετανοείτε και πιστεύετε εις το ευαγγέλιον.

(Μάρκος 1:15)
allegro
Αυτά ήταν τα πρώτα λόγια που είπε ο Ιησούς Χριστός όταν ξεκίνησε την αποστολή Του σ’ αυτό τον κόσμο.

Γιατί, όμως, ξεκίνησε από τη μετάνοια;

Ο άνθρωπος από την αρχή της ζωής του, όπως είναι γνωστό, έχει τάση προς την αμαρτία. Από ένα “μικρό” ψέμα, μέχρι την πορνεία, την ομοφυλοφιλία, την ειδωλολατρεία ακόμα και τον φόνο. Όλοι γεννιόμαστε και μεγαλώνουμε μέσα στην αμαρτία, δέσμιοι των επιθυμιών μας, της φύσης μας αλλά και του διαβόλου. Με την πάροδο των χρόνων, όλο και περισσότερο σκληραίνει η καρδιά μας ως άμεσο αποτέλεσμα της αμαρτίας της δικής μας και των άλλων.

Ενώ, λοιπόν, ο ίδιος ο Θεός μέσα από το ευαγγέλιο μας παραγγέλνει:

να απέχητε από ειδωλοθύτων και αίματος και πνικτού και πορνείας· από των οποίων φυλάττοντες εαυτούς θέλετε πράξει καλώς

(Πράξεις 15:29)

εμείς κάνουμε μονίμως το αντίθετο “παίζοντας” με την υπομονή, την ανοχή και την αγάπη του Θεού.

Η μεγαλύτερη, όμως, αμαρτία είναι η υπερηφάνεια. Αυτή είναι η μητέρα όλων των αμαρτιών, η πρώτη αμαρτία του διαβόλου:

Εστάθης εν Εδέμ τω παραδείσω του Θεού· ήσο περιεσκεπασμένος υπό παντός λίθου τιμίου, υπό σαρδίου, τοπαζίου και αδάμαντος, βηρυλλίου, όνυχος και ιάσπεως, σαπφείρου, σμαράγδου και άνθρακος και χρυσίου· η υπηρεσία των τυμπάνων σου και των αυλών σου ήτο ητοιμασμένη διά σε την ημέραν καθ’ ην εκτίσθης. Ησο χερούβ κεχρισμένον, διά να επισκιάζης· και εγώ σε έστησα· ήσο εν τω όρει τω αγίω του Θεού· περιεπάτεις εν μέσω λίθων πυρίνων. Ησο τέλειος εν ταις οδοίς σου αφ’ ης ημέρας εκτίσθης, εωσού ευρέθη αδικία εν σοι. Εκ του πλήθους του εμπορίου σου ενέπλησαν το μέσον σου από ανομίας και ήμαρτες· διά τούτο θέλω σε απορρίψει ως βέβηλον από του όρους του Θεού, και θέλω σε καταστρέψει εν μέσω των πυρίνων λίθων, χερούβ επισκιάζον. Η καρδία σου υψώθη διά το κάλλος σου· έφθειρας την σοφίαν σου διά την λαμπρότητά σου· θέλω σε ρίψει κατά γής· θέλω σε εκθέσει ενώπιον των βασιλέων, διά να βλέπωσιν εις σε. Εβεβήλωσας τα ιερά σου διά το πλήθος των αμαρτιών σου, διά τας αδικίας του εμπορίου σου· διά τούτο θέλω εκβάλει πυρ εκ μέσου σου, το οποίον θέλει σε καταφάγει· και θέλω σε καταστήσει σποδόν επί της γης, ενώπιον πάντων των βλεπόντων σε. Πάντες οι γνωρίζοντές σε μεταξύ των λαών θέλουσιν εκπλαγή διά σέ· φρίκη θέλεις είσθαι και δεν θέλεις υπάρξει έως αιώνος.

(Ιεζεκιήλ 28:13-19)

Η υπερηφάνεια ήταν λοιπόν η αμαρτία που ήρθε πρώτη στη κτίση και με αυτήν ο διάβολος γέμισε και το κτίσμα του Θεού, τον άνθρωπο, όταν πλησίασε το φίδι την Εύα και της είπε:

…και είπεν ο όφις προς την γυναίκα, Τω όντι είπεν ο Θεός, Μη φάγητε από παντός δένδρου του παραδείσου; Και είπεν η γυνή προς τον όφιν, Από του καρπού των δένδρων του παραδείσου δυνάμεθα να φάγωμεν· από δε του καρπού του δένδρου, το οποίον είναι εν μέσω του παραδείσου, είπεν ο Θεός, Μη φάγητε απ’ αυτού, μηδέ εγγίσητε αυτόν, διά να μη αποθάνητε. Και είπεν ο όφις προς την γυναίκα, Δεν θέλετε βεβαίως αποθάνει αλλ’ εξεύρει ο Θεός, ότι καθ’ ην ημέραν φάγητε απ’ αυτού, θέλουσιν ανοιχθή οι οφθαλμοί σας, και θέλετε είσθαι ως θεοί, γνωρίζοντες το καλόν και το κακόν.

(Γένεση 3:1-4)

Και μέχρι σήμερα, ο άνθρωπος είναι γεμάτος από αυτήν την υπερηφάνεια και την αλαζονεία και θέλει να γίνει Θεός, αρνούμενος τον πλάστη και δημιουργό του. Αυτή η υπερηφάνεια συνεχώς απομακρύνει τον άνθρωπο από την αλήθεια και τον σπρώχνει ολοένα και περισσότερο στο ψέμα του διαβόλου. Μάλιστα, κάνει τον άνθρωπο όχι μόνο να αρνείται τον Θεό αλλά να τον βρίζει και να του επιρρίπτει κάθε ευθύνη για τις επιλογές που έκανε ο ίδιος…

Και ηνοίχθησαν οι οφθαλμοί αμφοτέρων, και εγνώρισαν ότι ήσαν γυμνοί· και ράψαντες φύλλα συκής, έκαμον εις εαυτούς περιζώματα. Και ήκουσαν την φωνήν Κυρίου του Θεού, περιπατούντος εν τω παραδείσω προς το δειλινόν· και εκρύφθησαν ο Αδάμ και η γυνή αυτού από προσώπου Κυρίου του Θεού, μεταξύ των δένδρων του παραδείσου. Εκάλεσε δε Κύριος ο Θεός τον Αδάμ, και είπε προς αυτόν, Που είσαι; Ο δε είπε, Την φωνήν σου ήκουσα εν τω παραδείσω, και εφοβήθην, διότι είμαι γυμνός· και εκρύφθην. Και είπε προς αυτόν ο Θεός, Τις εφανέρωσεν εις σε ότι είσαι γυμνός; Μήπως έφαγες από του δένδρου, από του οποίου προσέταξα εις σε να μη φάγης; Και είπεν ο Αδάμ, Η γυνή την οποίαν έδωκας να ήναι μετ’ εμού, αυτή μοι έδωκεν από του δένδρου, και έφαγον. Και είπε Κύριος ο Θεός προς την γυναίκα, Τι είναι τούτο το οποίον έκαμες; Και η γυνή είπεν, Ο όφις με ηπάτησε, και έφαγον.

(Γένεση 3:7-14)

Δηλαδή, από τη μια επιρρίπτουμε όλες τις ευθύνες στο Θεό κι από την άλλη προσπαθώντας να δικαιολογήσουμε την αμαρτία μας εμπαίζουμε τον Θεό.
Πως, άραγε, να νιώθει ο Θεός βλέποντας το δημιούργημά Του να συμπεριφέρεται με τέτοιο τρόπο;

Ήθελε καυχηθή η αξίνη κατά του κόπτοντος δι’ αυτής; ήθελε μεγαλαυχήσει το πριόνιον κατά του κινούντος αυτό;

(Ησαΐας 10:15)

Είθε να ήκουες τα προστάγματά μου τότε η ειρήνη σου ήθελεν είσθαι ως ποταμός και η δικαιοσύνη σου ως κύματα θαλάσσης·

(Ησαΐας 48:16)

Ιερουσαλήμ, Ιερουσαλήμ, η φονεύουσα τους προφήτας και λιθοβολούσα τους απεσταλμένους προς σέ· ποσάκις ηθέλησα να συνάξω τα τέκνα σου καθ’ ον τρόπον συνάγει η όρνις τα ορνίθια εαυτής υπό τας πτέρυγας, και δεν ηθελήσατε.

(Ματθαίος 23:37)

Παρ’ όλα αυτά, ο Θεός είναι γεμάτος αγάπη για το δημιούργημά Του, τον άνθρωπο, και συνεχώς αναζητά τρόπους ώστε να του δώσει την πρόσκληση για την ουράνια τράπεζά Του. Ο Θεός εφευρίσκει τρόπους ώστε να μπορέσει να σώσει όσο το δυνατόν περισσότερες ψυχές.

Διότι αφεύκτως θέλομεν αποθάνει, και είμεθα ως ύδωρ διακεχυμένον επί της γης, το οποίον δεν επισυνάγεται πάλιν· και ο Θεός δεν θέλει να απολεσθή ψυχή, αλλ’ εφευρίσκει μέσα, ώστε ο εξόριστος να μη μένη εξωσμένος απ’ αυτού.

(Β’ Σαμουήλ 14:14)

Το μόνο που ζητάει από εμάς, είναι να μη σκληρύνουμε άλλο την καρδία μας αλλά να τρέξουμε κοντά του όταν ακούσουμε το κάλεσμά του.

…πλησιάσατε εις τον Θεόν, και θέλει πλησιάσει εις εσάς. Καθαρίσατε τας χείρας σας, αμαρτωλοί, και αγνίσατε τας καρδίας, δίγνωμοι.
Ταπεινώθητε ενώπιον του Κυρίου, και θέλει σας υψώσει.

(Ιακώβου 4:8,10)

Μας δίνει δια του Ιησού Χριστού την ευκαιρία να μετανοήσουμε και να επιστρέψουμε στην αγκαλιά Του, να γνωρίσουμε και να πράξουμε το θέλημά Του και, τέλος, να κληρονομήσουμε μια βασιλεία αιώνια και ασάλευτη.

Δεν βραδύνει ο Κύριος την υπόσχεσιν αυτού, ως τινές λογίζονται τούτο βραδύτητα, αλλά μακροθυμεί εις ημάς, μη θέλων να απολεσθώσι τινές, αλλά πάντες να έλθωσιν εις μετάνοιαν.

(Β’ Πέτρου 3:9)

Η καταφρονείς τον πλούτον της χρηστότητος αυτού και της υπομονής και της μακροθυμίας, αγνοών ότι η χρηστότης του Θεού σε φέρει εις μετάνοιαν; διά δε την σκληρότητά σου και αμετανόητον καρδίαν θησαυρίζεις εις σεαυτόν οργήν εν τη ημέρα της οργής και της αποκαλύψεως της δικαιοκρισίας του Θεού, όστις θέλει αποδώσει εις έκαστον κατά τα έργα αυτού, εις μεν τους ζητούντας δι’ υπομονής έργου αγαθού, δόξαν και τιμήν και αφθαρσίαν ζωήν αιώνιον, εις δε τους φιλονείκους και απειθούντας μεν εις την αλήθειαν, πειθομένους δε εις την αδικίαν θέλει είσθαι θυμός και οργή, θλίψις και στενοχωρία επί πάσαν ψυχήν ανθρώπου του εργαζομένου το κακόν

(Ρωμαίους 2:4-9)

Όποιος θεωρεί τον εαυτό του δίκαιο δεν έχει θέση στην ουράνια τράπεζα του Κυρίου μας, αφού όπως μας λέει ο ίδιος ο Ιησούς Χριστός δεν πρόκειται να καλέσει “δίκαιους”.

Δεν έχουσι χρείαν ιατρού οι υγιαίνοντες, αλλ’ οι πάσχοντες. Δεν ήλθον διά να καλέσω δικαίους, αλλά αμαρτωλούς εις μετάνοιαν.

(Λουκάς 5:31-32)

Σας λέγω ότι ούτω θέλει είσθαι χαρά εν τω ουρανώ διά ένα αμαρτωλόν μετανοούντα μάλλον παρά διά ενενήκοντα εννέα δικαίους, οίτινες δεν έχουσι χρείαν μετανοίας.

(Λουκάς 15:7)

Επομένως, χωρίς μετάνοια, συντριβή της καρδιάς και ταπείνωση, δεν γίνεται να πλησιάσει κάποιος προς τον Θεό και να λάβει τη δωρεά της σωτηρίας.

Ο Κύριος είναι πλησίον των συντετριμμένων την καρδίαν, και σώζει τους ταπεινούς το πνεύμα.

(Ψαλμοί 34:18)

Διότι ούτω λέγει ο Ύψιστος και ο Υπέρτατος, ο κατοικών την αιωνιότητα, του οποίου το όνομα είναι Ο Αγιος· Εγώ κατοικώ εν υψηλοίς και εν αγίω τόπω· και μετά του συντετριμμένου την καρδίαν και του ταπεινού το πνεύμα, διά να ζωοποιώ το πνεύμα των ταπεινών και να ζωοποιώ την καρδίαν των συντετριμμένων.

(Ησαΐας 57:15)

Μετανοήσατε λοιπόν και επιστρέψατε, διά να εξαλειφθώσιν αι αμαρτίαι σας, διά να έλθωσι καιροί αναψυχής από της παρουσίας του Κυρίου

(Πράξεις 3:19)

Αφήστε μια απάντηση

Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αυτές τις ετικέτες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>