Πρωτοχρονιά, Άγιος Βασίλης και λοιπά παραμύθια

Κατηγορία: ΑλήθειαΕορτέςΠρωτοχρονιάΧριστούγεννα Σχόλια: Δεν υπάρχουν σχόλια

Ο εορτασμός του νέου έτους είναι μία από τις αρχαιότερες γιορτές. Πολλοί πιστεύουν ότι ξεκίνησε στην αρχαία Βαβυλώνα περίπου 4.000 χρόνια πριν, την Άνοιξη, κατά το πρώτο νέο φεγγάρι μετά την εαρινή ισημερία. Για πολλά χρόνια, οι Ρωμαίοι γιόρταζαν ως Πρωτοχρονιά, την πρώτη Μαρτίου. Το 46 π.Χ., όμως, ο Ιούλιος Καίσαρας εφάρμοσε ένα νέο ημερολόγιο, αυτό που ισχύει και σήμερα, με αποτέλεσμα να μετρά ως πρώτη του χρόνου, η πρώτη Ιανουαρίου. Ο μήνας αυτός έχει πάρει το όνομά του από τον Θεό των Ρωμαίων Ιανό, ο οποίος πάντα απεικονίζεται με δύο πρόσωπα, με το ένα να κοιτάζει πίσω στον παλιό χρόνο και το άλλο, μπροστά, στο νέο έτος.

πηγή: in.gr

Τας νεομηνίας σας και τας διατεταγμένας εορτάς σας μισεί η ψυχή μου είναι φορτίον εις εμέ εβαρύνθην να υποφέρω. Και όταν εκτείνητε τας χείρας σας, θέλω κρύπτει τους οφθαλμούς μου από σας ναι, όταν πληθύνητε δεήσεις, δεν θέλω εισακούει αι χείρές σας είναι πλήρεις αιμάτων.

(Ησαΐας 1:14-15)

Είτε πριν 4000 χρόνια, είτε το 46 π.Χ., άνθρωποι οι οποίοι πίστευαν σε παγανιστικές δοξασίες καθιέρωσαν τον εορτασμό της πρωτοχρονιάς προσθέτοντας άλλη μια γιορτή στο μακρύ εορταστικό τους κατάλογο. Οι ειδωλολάτρες, είχαν την τάση να καθιερώνουν γιορτές για κάθε λόγο που θα μπορούσαν να φανταστούν (γενέθλια, γιορτή για κάθε εποχή ή/και για κάθε συγκομιδή, γιορτή για κάθε έναν από τους θεούς τους, γιορτή για τον ήλιο, για τη σελήνη, για τον ουρανό, για την γη κλπ). “Μα τόσες πολλές γιορτές;” θα αναρωτηθεί κανείς. Και που είναι το περίεργο; θα πω εγώ. Όταν κάποιος δεν γνωρίζει τον αληθινό Θεό (το μόνο που μπορεί να γεμίσει την άδεια ψυχή του ανθρώπου) πως αλλιώς θα βρει χαρά; Δημιουργεί, λοιπόν, εορτές για να έχει να χαίρεται. Όμως, το ότι και εμείς (που δηλώνουμε χριστιανοί) έχουμε τον ίδιο αριθμό εορτών (ή και περισσότερες) δεν θα έπρεπε να μας προβληματίζει; Μήπως είμαστε χριστιανοί μόνο στην ταυτότητα (ο Θεός βέβαια δεν θα κοιτάξει ταυτότητες) και στην πραγματικότητα είμαστε κρυφό-παγανιστές; Βέβαια, ως καθώς πρέπει παγανιστές δεν ξεχνάμε να κρατάμε στο έπακρο τα έθιμα:

Η βασιλόπιτα
Η πίτα, που φτιάχνουμε την παραμονή της Πρωτοχρονιάς και κόβεται παρουσία όλων των μελών της οικογένειας, ή και άλλων συγγενών και φίλων, έχει τις ρίζες της στα αρχαία ελληνορωμαϊκά έθιμα. Στα Κρόνια (εορτή του θεού Κ(Χ)ρόνου, που λατρευόταν στην Ελλάδα) και στα Σατουρνάλια (saturnalia) της Ρώμης έφτιαχναν γλυκά και πίτες, μέσα στα οποία έβαζαν νομίσματα και σε όποιον τύχαινε το κομμάτι ήταν ο τυχερός της παρέας.
Η ορθόδοξη παράδοση συνέδεσε το έθιμο με τη βασιλόπιτα και την ιστορία του Άγιου Βασιλείου, ο οποίος για να προστατεύσει την περιφέρειά του, την Καισάρεια της Καππαδοκίας, από επιδρομή αλλοφύλων, έκανε έρανο και μάζεψε χρυσά νομίσματα και άλλα τιμαλφή για να τα δώσει στους εχθρούς, ώστε να τους δελεάσει και να μη λεηλατήσουν την περιοχή του. Ο εχθρός, όμως, τελικά δεν κατόρθωσε να εισβάλει στην Καισάρεια και τα τιμαλφή έμειναν. Τότε, ο Μέγας Βασίλειος είπε να φτιάξουν μικρές πίτες – ψωμάκια, μέσα στις οποίες έβαζαν και ένα χρυσό νόμισμα, ή κάτι άλλο από όλα τα πολύτιμα πράγματα, που είχαν συγκεντρωθεί. Οι πίτες αυτές μοιράστηκαν σε όλους και ο καθένας κρατούσε ό,τι του τύχαινε.
Το έθιμο της βασιλόπιτας είναι πανελλαδικό και η καταγωγή της έχει ρίζες στην αρχαιότητα. Εορταστικούς άρτους για καλοτυχία παρασκευάζονταν κατά τη διάρκεια αρχαίων γιορτών. Επίσης, είναι γνωστές οι εξευμενιστικές προσφορές προς τους νεκρούς και τα πνεύματα.

πηγή: in.gr

Όπως και στα περισσότερα έθιμα, έτσι και τώρα, η θρησκεία έχει ανακατέψει τα ειδωλολατρικά έθιμα με τον χριστιανισμό. Πήρε όλες τις συνήθειες των ειδωλολατρών τις οποίες καμουφλάρισε πίσω από τον χριστιανισμό και τις σέρβιρε ως χριστιανικές παραδώσεις.

Ο Αη-Βασίλης
Ανήμερα την Πρωτοχρονιά οι ορθόδοξοι χριστιανοί γιορτάζουν τη μνήμη του Αγίου Βασιλείου από την Καισάρεια. Βεβαίως, στις βιτρίνες των καταστημάτων επικρατεί ένας άλλος Άγιος, ο οποίος έρχεται από την παγωμένη Λαπωνία, γνωστός ως Santa Claus. Ο άγιος αυτός δεν έχει καμιά σχέση με τον δικό μας. Πρόκειται για τον Άγιο Νικόλαο. Ο δικός μας Άγιος Βασίλειος έρχεται την ημέρα της Πρωτοχρονιάς από την Καισάρεια και είναι ο φιλάνθρωπος επίσκοπος, ένας από τους Τρεις Ιεράρχες, ενώ ο Santa Claus (σ.σ. εκδ. αυτός που βλέπουμε παντού) ήρθε από την Αμερική και ο σκοπός της ύπαρξής του ήταν να διαφημίσει γνωστό αναψυκτικό (σ.σ. εκδ. CocaCola). Δημιουργός του, δε, υπήρξε ο Αμερικανός σκιτσογράφος Τόμας Ναστ, το 1862.

πηγή: in.gr

Αλήθεια, τι σχέση μπορεί να έχει ο Χριστός με όλα αυτά; Τι σχέση μπορεί να έχει με τα κόκκινα φωτάκια, τις κόκκινες κορδέλες, τα κόκκινα στολίδια πασπαλισμένα με χρυσόσκονη; Ακόμα, τι σχέση μπορεί να έχει με τον χοντρούλη κόκκινο-φορεμένο γεράκο που βουτάει από τις καμινάδες στα ξένα σπίτια; ΚΑΜΙΑ!
Μα πως γίνεται να μην έχει καμία σχέση; Είναι δυνατόν; Πρώτα απ’ όλα θα ξεκινήσουμε από την “πολυτέλεια” που υποδηλώνουν όλα αυτά. Ο Ιησούς Χριστός γεννήθηκε σε ένα στάβλο (όχι σε πολυτελές μαιευτήριο των βορείων προαστίων) μεγάλωσε διωκόμενος (από τον Ηρώδη) και περπάτησε όσο πιο ταπεινά και φτωχικά γινόταν. Αν έβλεπε όλα αυτά τα κόκκινα στολίδια το πιο πιθανό είναι να αντιδρούσε όπως αντέδρασε και όταν είδε το παζάρι έξω από το ναό… Τώρα μένει να προχωρήσουμε και λίγο πιο βαθιά στο Λόγο του Θεού. Δεν αναρωτιέται κανείς γιατί κυριαρχεί το κόκκινο χρώμα σε όλα αυτά τα μπιχλιμπίδια; Μα φυσικά, επειδή το κόκκινο είναι το χρώμα που τραβάει περισσότερο το μάτι του ανθρώπου. Το κόκκινο, ένα χρώμα έντονο, άμεσα συνυφασμένο με τα πάθη, τις επιθυμίες και την αμαρτία. Μας το λέει και ο Κύριος:

Έλθετε τώρα, και ας διαδικασθώμεν, λέγει Κύριος εάν αι αμαρτίαι σας ήναι ως το πορφυρούν, θέλουσι γείνει λευκαί ως χιών εάν ήναι ερυθραί ως κόκκινον, θέλουσι γείνει ως λευκόν μαλλίον.

(Ησαΐας 1:18)

Όποιος πιστεύει ότι μέσα από όλα αυτά δοξάζει τον Θεό, απατάται. Ο Θεός μισεί όλες αυτές τις εορτές γιατί κρύβουν την οδό Του από τον άνθρωπο. Όπως λέει και ο απ. Παύλος στην προς Κολοσσαείς επιστολή του, όλα αυτά είναι σκιά των μελλόντων και μας καλεί να προσέχουμε ώστε να μη μπορεί κανείς να μας εξαπατήσει “διά της φιλοσοφίας και της ματαίας απάτης, κατά την παράδοσιν των ανθρώπων, κατά τα στοιχεία του κόσμου” (σ.σ. εκδ. καλό είναι να διαβάσει κάποιος όλη την επιστολή προς Κολοσσαείς μιας και είναι ιδιαίτερα περιεκτική).

Όλα αυτά θυμίζουν τους ανεπτυγμένους και πονηρούς δυτικούς κατακτητές οι οποίοι προσέφεραν στους υποανάπτυκτους ιθαγενείς χάντρες και άλλα ευτελή μπιχλιμπίδια και αποσπούσαν από τους δύστυχους ανθρώπους πολύτιμους λίθους και μέταλλα. Έτσι και ο άνθρωπος δελεάζεται από πολύχρωμα (κατά βάση κόκκινα) μπιχλιμπίδια, από ποτά, τσιγάρα, ναρκωτικά και ανόητες διασκεδάσεις και προσφέρει απλόχερα την ψυχή του στον σατανά. Προσπαθώ επί χρόνια να καταλάβω πως γίνεται να διασκεδάζει κάποιος βλέποντας στην τηλεόραση κάποιους να υποκρίνονται ότι διασκεδάζουν υπό το άκουσμα διάφορων μπουζουκο-ήχων και μετά όλο χαρά να σβήνουν τα φώτα και να τραγουδάνε προς το τίποτα ένα αποχαιρετιστήριο τραγουδάκι.

Ποιόν αποχαιρετάς ανόητε άνθρωπε; τον παλιό χρόνο; τα νιάτα σου και τη ζωή σου;
Και ποιόν ακριβώς υποδέχεσαι; τη φθορά σου; τον θάνατο που κάθε μέρα σε πλησιάζει περισσότερο; Καλωσορίζεις την αιώνια κόλαση; Ναι, εκεί σε οδηγούν όλες αυτές οι ματαιότητες.

Μετανοήσατε λοιπόν και επιστρέψατε, διά να εξαλειφθώσιν αι αμαρτίαι σας, διά να έλθωσι καιροί αναψυχής από της παρουσίας του Κυρίου

(Πράξεις 3:19)

Αφήστε μια απάντηση

Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε αυτές τις ετικέτες HTML: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>